NAZWA HAJDUK –
Legenda mówi, że profesor Josip Barač, do którego studenci przyszli po radę, powiedział: „Bądźcie jak hajducy – symbol wszystkiego, co w naszym narodzie najlepsze: odwagi, braterstwa i oporu przeciwko ciemiężcy”. I tak zostało.
HAJDUK – to w Pradze wszystko się zaczęło.
Data 13. lutego 1911 to dzień wpisany w historię i tradycję miasta Split. Tego dnia władze oficjalnie wydały pozwolenie. A jak to się zaczęło? Chorwaccy studenci w Pradze, oglądając tam mecze piłkarskie, wpadli na pomysł założenia klubu w swoim rodzinnym Splicie. Spotykali się w słynnym pubie „U Fleků”. Rozważano kilka nazw, takich jak Uskok czy Marjan. W końcu jednak stanęło na Hajduku. Nazwa przypominała narodowych bohaterów, walczących o wolność. W Przadze „U Fleků” w 1964 roku tam, gdzie wszystko się zaczęło została postawiona tablica pamiątkowa. Ufundowana przez kibiców (Torcidę)
HAJDUK – Rodzina, honor, religia
Dla mieszkańca Splitu, dla chłopaka dorastającego, dla mężczyzny pijącego poranną kawę na Rivie – Hajduk to religia. I to nie jest regionalny wybór kibicowski. To DNA. Tu nie wybierasz klubu – tu się z HAJDUKIEM rodzisz. Jak mówią lokalni: „Hajduk to nie tylko 11 graczy na boisku. To my wszyscy”. To duma, która pozwoliła klubowi przetrwać wojny, zmiany ustrojów i chude lata bez trofeów. Bo Hajduk, zgodnie ze swoim hasłem, živi vječno (żyje wiecznie).
Każdego 13 lutego miasto płonie, ale nie ogniem zniszczenia, lecz czystej, bezgranicznej miłości. Dzwony katedry św. Duje biją na cześć „Białych”. To moment, w którym granice między pokoleniami znikają – starcy ze łzami w oczach wspominają mecze na Starim placu, a dzieciaki z dumą niosą flagi. W 2026 roku obchodziliśmy 115. rocznicę powstania tej legendy.
Pierwszy mecz i pierwsze 9:0
Pierwszy mecz został rozegrany przeciwko lokalnemu klubowi Calcio Spalato, do którego należeli członkowie włoskiej wspólnoty. Hajduk wygrał 9:0, a pierwszego gola kolanem strzelił Šime Raunig. Przy starym stadionie znajduje się obecnie tablica przypominająca o pierwszym meczu z Legenda głosi, że po meczu kibice nosili piłkarzy na ramionach przez całe stare miasto aż do Rivy.
Hajduk od samego początku był klubem, w którym zbierali się ludzie, popierający niepodległość Chorwacji. W czasie II Wojny Światowej działalność klubu została zawieszona. Hajduk odmówił gry w lidzie włoskiej oraz w lidze faszystowskiego NDH. 7 maja 1944 cała drużyna uciekła, i to nie byle gdzie. Piłkarze uciekli na wyspę Vis, która była wtedy jedynym skrawkiem Chorwacji, wolnym od faszystów. To jedyny taki przypadek w historii futbolu, by profesjonalny klub w całości przeszedł do partyzantki. Tam zaczęli grać jako oficjalna drużyna tworzącej się Armii Wyzwoleńczej. Grali mecze z drużynami wojskowymi z innych krajów. Obecnie znajduje się tam płyta pamiątkowa jako symbol niezłomności. Hajduk to nie tylko sport, ale honor .
Odrzucona propozycja Tito. – Futbol i polityka – zatrzymany mecz.
Po wojnie pojawiła się propozycja, aby Hajduk był wojskowym klubem z siedzibą w stolicy socjalistycznej Jugosławii, czyli w Belgradzie. Miało to działać podobnie jak: CSKA w Moskwie czy Legia w Warszawie. Hajduk odmówił, pokazując wiernie swoje korzenie tym samym siedziba pozostała w Splicie. W czasach Jugosławii z nazwy klubu zostało wymazane słowo „chorwacki“, a chorwacka biało-czerwona szachownica została zastąpiona czerwoną gwiazdą. Oryginalne chorwackie oznaczenia wracają w 1990 roku, kiedy Jugosławia chyliła się ku upadkowi.
Podczas meczu 4.05.1980 roku z Crveną Zvezdą ogłoszono śmierć Josipa Broza Tito, piłkarze obu drużyn i 50 tysięcy ludzi na trybunach zaczęło płakać. Nie zawsze ze smutku po dyktatorze, ale ze strachu przed nieznaną przyszłością kraju. To nagranie do dziś jest jednym z najbardziej poruszających w historii sportu. (Futbol Hajduka umro drug Josip Broz Tito. Split, 04.05.1980. photo:T.Mihajlovic)
Torcida – Pionierzy Europy.
Założona w 1950 roku Torcida jest najstarszą zorganizowaną grupą kibicowską w Europie. Nazwa pochodzi od brazylijskich kibiców (torcidas), którymi zachwycili się chorwaccy fani podczas Mundialu w Brazylii. Znani są z choreografii i pirotechniki. Ich slogan to „Hajduk živi vječno“, którego nie trzeba tłumaczyć.
HAJDUK lata słone i chude
Największe sukcesy w lidze jugosłowiańskiej Hajduk świętował w latach 70. XX wieku, zdobywając 4 mistrzostwa kraju i 5 pucharów. O jego sile świadczy też to, że na Mistrzostwach Świata w Niemczech w 1974 roku w reprezentacji Jugosławii było aż 7 graczy Hajduka. Tej samej reprezentacji, którą pokonaliśmy 2:1 na tych mistrzostwach. Dwa razy Hajduk grał w półfinałach pucharów europejskic
W 1979 roku Hajduk się przeniósł na nowy stadion, czyli Poljud. Do dzisiaj jednak starsi kibice z łezką w oku wspominają „Stari plac“, czyli stary stadion, który do dzisiaj istnieje.
W niepodległej Chorwacji klub miał swoje największe sukcesy w latach 90. W sezonie 1994/95 doszedł do ćwierćfinału Ligi Mistrzów. Niestety, od wielu lat jest krucho z sukcesami sportowymi. Ostatni raz mistrzostwo Chorwacji Hajduk świętował w 2005 roku.
W 1979 roku Hajduk się przeniósł na nowy stadion, czyli Poljud. Do dzisiaj jednak starsi kibice z łezką w oku wspominają „Stari plac“, czyli stary stadion, który do dzisiaj istnieje.
W niepodległej Chorwacji klub miał swoje największe sukcesy w latach 90. W sezonie 1994/95 doszedł do ćwierćfinału Ligi Mistrzów. Niestety, od wielu lat jest krucho z sukcesami sportowymi. Ostatni raz mistrzostwo Chorwacji Hajduk świętował w 2005 roku.
42 207 odsłon
